Be careful what you wish for!

Soms moet ik echt gewoon eens stoppen met te denken dat ik het beter weet. Ik heb het dan natuurlijk over dat soms veel te grote ego van mij. Een lesje in bescheidenheid kan ik op tijd en stond wel gebruiken. Maar de boogschutter dat ik ben – ik zie de dingen altijd groot en positief (lees: soms naïef) – en mijn steenbok-ascendant helpt me soms ook niet echt, want die heeft óók zo haar eigen mening over alles. Kortom: en ik spreek nu eens echt gewoon tegen mezelf, en jullie worden ongevraagd – sorry not sorry – meegenomen in mijn gedachtenwereld.

Maar dus… waar wil ik het eigenlijk over hebben?
Wel, het universum luistert altijd mee – en daar ben ik gisteren nog eens een mooie getuige van mogen zijn. Ik wens al enige tijd dat ik volledig zelfstandig mijn zaak wil starten (want wat ik nu met veel passie en goesting doe, is dus in bijberoep).

Ik had het allemaal uitgestippeld: mijn vaste job – rustig opbouwen – om dan OOIT over te stappen naar fulltime zelfstandige. JA, dat was het plan.
Wel… het universum was blijkbaar vergeten mij een heads-up te geven dat het andere plannen had.

Met “andere plannen” bedoel ik: gisteren werd ik volledig onverwacht ontslagen!
OOOOH wat een drama – tranen met tuiten – veel zelfmedelijden – “Waarom moet mij dat toch weer overkomen? Ze gunnen mij ook nooit iets. Altijd, als ik eindelijk wat rust heb, gebeurt er wel wat nieuws…” Man, ik kan blijven schrijven wat er allemaal door mijn hoofd ging gisteren, maar ik denk dat jullie the picture wel begrijpen.

Gelukkig heeft dat maar één dag geduurd, anders zou ik mezelf toch maar een slechte therapeut vinden. Want dit was – of beter: is – het moment bij uitstek om nog eens ZELF al de adviezen die ik aan mijn klanten geef of tijdens mijn lezingen bespreek, om te zetten in daden.

Dus: zogezegd zo gedaan.

• Geen slachtoffer spelen.
• Uitzoomen.
• Wat is the bigger picture?
• Waarom gebeurt dit?

En al heel snel zie ik de kans die ik met twee handen wil benutten (lol, handen – Reiki… ok sorry, mopje).

Eum, dit allemaal gezegd zijnde – wat ik eigenlijk wil zeggen:
We hebben heel vaak dromen, dingen die we willen, zaken die we willen realiseren. En soms pinnen we ons zó hard vast aan hoe WIJ willen dat de dingen verlopen, maar daarom is dat nog niet de manier hóe het moet verlopen.

Dus: tranen weg – DANK U zeggen. Want ik weet met 10000000 percent zekerheid: moest ik mijn ontslag niet hebben gekregen, dan had ik OOIT, ergens in de verre jaren stillekes, nooit de stap gedurfd om VOLLEDIG te gaan voor wat ik zo graag doe. En dat is werken met energie – op alle mogelijke manieren.

DUS voilà – hier gaan we dan!
Wish me luck – en wordt vervolgd.

As always,
Liefs
Lauren